Menno de Vries en Willemijn van Sandick kwamen, na een tocht van 2.700 kilometer op een fiets en een trike (driewieler), aan in Santiago de Compostella. Ze bereikten de stad nadat artsen Menno aanvankelijk ten dode hadden opgeschreven. Willemijn schreef hier het aangrijpende boek Mijlpalen over dat vandaag verschijnt. Samen knokten ze zich uit de beperking. Het verhaal steekt een hart onder de riem van vele mensen die in de put zitten door hun beperking, en ook onder de riem van hun mantelzorgers.

Menno en Willemijn onderweg
Zo zijn in Nederland 1,4 miljoen mensen slecht ter been. Zij zijn vaak aangewezen op een rolstoel, rollator of scootmobiel. Veel mensen met een beperking komen hun huis niet of nauwelijks meer uit. Ons land telt miljoenen mantelzorgers, van wie velen langdurig intensieve zorg bieden. Honderdduizenden mantelzorgers zitten op de rand van overbelasting.
Menno was een kerngezonde, sportieve man die in een paar dagen tijd door een bacteriebesmetting veranderde in iemand die bijna niet meer kon bewegen, praten en zelfstandig ademhalen. De artsen in het ziekenhuis gaven hem op. Inmiddels slaat Menno zich met een dwarslaesie en hersenschade weer door het leven.
Mijlpalen (de Camino op wielen en wilskracht) gaat over vooruitgang, veerkracht en vertrouwen, zowel onderweg naar Santiago als in je leven met elkaar. Het verhaal gaat op het eerste gezicht over Camino en de ziekte die daaraan voorafging. In werkelijkheid gaat het over het dragend vermogen van liefde en vriendschap. Voor Menno en Willemijn zijn de paden nooit te steil, en de dromen nooit onbereikbaar. Samen blijven ze bewijzen dat avontuur niet stopt bij een beperking. Mensen met handicaps of andere uitdagingen kunnen zich optrekken aan hun verhaal waarin alles draait om: ‘wat kan wel’.
Gezondheidszorg
Het boek houdt ook de gezondheidszorg een spiegel voor als het gaat om kijken naar de patiënt en om de rol die de mantelzorger naast de patiënt zou kunnen vervullen. De relatie van Menno en Willemijn werd door de reis ‘van patiënt-mantelzorger weer gelijkwaardiger, omdat we iets deden wat voor ons allebei nieuw en moeilijk was’, vertelt ze.
Willemijn van Sandick woont en werkt in Den Haag. Zij is moeder van twee volwassenen zonen en eigenaar van een belastingadvieskantoor. In 2023, twee jaar nadat de bacteriebesmetting Menno bijna fataal werd, fietsten beiden in vier etappes van hun woonplaats Den Haag naar Santiago de Compostella: op een ligfiets en fiets, een rolstoel, een berg aan bagage, liefde en vastberadenheid.In Mijlpalen nemen Willemijn en Menno je mee op een ongekende reis, zowel fysiek als emotioneel, waarin ze grenzen verleggen en nieuwe mogelijkheden ontdekken. Stukje bij beetje ontvouwt zich het ongelooflijke verhaal van Menno’s bijna-sterven en gedeeltelijke herstel dat aan de fietstocht voorafging. De hersenschade en rolstoel dwingen Menno om zichzelf opnieuw uit te vinden en hun relatie moet gereset worden. Ze houden zich staande met humor. Dat zorgt voor een lichtvoetig verhaal.
Kwetsbaar en krachtig
Wat er onderweg gebeurde, had niemand kunnen voorspellen. Door het fietsen verdwenen bij Menno de wonden die waren ontstaan door een inactiever leven. De kracht in zijn benen nam toe. Elke dag fietsen betekende vooruitgang. Niet alleen in kilometers, maar ook in zelfstandigheid, vertrouwen en vrijheid. En misschien nog wel indrukwekkender dan de fysieke verandering was de mentale reis. ‘Dit kan dus niet meer’ maakte plaats voor iets anders: doorzettingsvermogen, geloof, verwondering. Wat eerst onmogelijk leek, werd onderweg werkelijkheid.
Mijlpalen is een inspirerend verhaal over het overwinnen van obstakels, bijzondere ontmoetingen met ook jongeren die tussen hun eerste en tweede baan een nieuwe weg zoeken, en onverwachte momenten van schoonheid en helende hoop. Het is een kwetsbaar en krachtig verhaal over tegenslag, over hulp durven vragen, over vertrouwen, over wat er gebeurt als je tóch opstapt, terwijl je denkt dat je het niet kunt. Het is een boek voor iedereen die worstelt met tegenslagen, twijfelt aan zichzelf, die verlangt naar vrijheid en droomt van een eigen avontuur. Willemijn en Menno laten zien dat liefde en wilskracht sterker zijn dan welke tegenslag ook. Hun verhaal is een ode aan doorzettingsvermogen, avontuur en de veerkracht van de menselijke geest.
Bestel het boek hier!
Nieuwsarchief
Leermeester in onderzoek: het belang van vertrouwen en maatschappelijke relevantie
Van vliegtuigrampen tot treinongevallen, van industriële calamiteiten tot crises in de zorg – onderzoek naar dit soort voorvallen is belangrijk, maar geen exacte wetenschap. ...
De innerlijke nar in het collectief losmaken
Waar is de nar voor het Binnenhof? stelde Gert Jan Verhoog zich afgelopen nazomer de vraag. Eén nar, die dapper en dwarsdenkend de strijd aanbindt ...
Leermeesters: Adem in, adem uit en als je niks voelt, is het ook goed
De eerste keer dat ik Paul Röttger zie is in 2001. Ik ben drieëntwintig jaar oud; net afgestudeerd aan de Hogeschool voor de Kunsten ...
Politieke lessen uit een oceaanoversteek
In de bibliotheek van een klein dorp op Martinique begeleiden vrolijke vogelgeluiden mijn laptop-getik. Ze hebben het naar hun zin in de tropische bomen waar ...
Neem de tijd in 2025
Nu het nieuwe jaar goed en wel op streek is, nemen we in onze rubriek Leermeesters graag een wijze raad mee uit de Achterhoek. Middenin ...
S&V Raadgevers: voor bestuurders
Soms heb je als bestuurder behoefte aan een goed gesprek met een raadgever die begrijpt waar je mee worstelt en die vanuit ervaring met je ...
Wat voor soort nar heeft het Binnenhof nu nodig?
Gert Jan Verhoog betoogde onlangs dat de politiek wel een nar zou kunnen gebruiken. Dat deed mij denken aan een boekje dat in 1993 uitkwam, ...
AI kan veel, maar is nog verre van mens
Mopperend werkte ik me door de Engelse vertaling van een recente schrijfklus heen. Eigennamen verkeerd vertaald, soms schijnbaar dingen niet begrepen, een enkele keer Louis ...
De nieuwe powervrouw van Brussel
Ursula von der Leyen, nu voor de tweede maal voorzitter van de Europese Commissie, staat bekend als keiharde tante en wordt door velen beschreven als ...









